Konfiguracja: Film promujący aplikację do drukowania zdjęć

Poproś mnie o: jednowyrazową nazwę marki dla znaku słownego (najlepiej użyć czasownika), od 9 do 12 zdjęć w wysokiej rozdzielczości, piosenkę bez tantiem w tempie ok. 120 BPM z krótkim basem i cichym załamaniem (Mixkit, darmowy do użytku komercyjnego) oraz darmowy klip stockowy przedstawiający prostą ścianę z ruchomymi cieniami roślin (Pexels).

Film z premiery Apple, wyłącznie w 2D, jedno ciągłe ujęcie. Każda scena jest zbudowana z poprzedniej: nic nie blaknie, nie rozmywa się ani nie przycina. Obiekty zmieniają kształt: tekst wyłania się z linii maski, ikony wyskakują z zera na sprężynie, paski rysują się, strony przesuwają się, a czarny kształt wypełnia całą klatkę i kurczy się do następnej sceny. Ciepłe, kremowe płótno, czarny interfejs użytkownika, płynne szkło iOS 26 na zdjęciach. Archivo (szerokość 125, grubość 800) dla logotypu, Geist dla interfejsu użytkownika. Kursor steruje każdą zmianą za pomocą prawdziwych kliknięć, przeciągnięć i długich naciśnięć. Kamera przybliża ekran w stylu studyjnym, dzięki czemu każda chwila wypełnia kwadrat, a kursor skaluje się wraz z nią.
Zabronione są: przejścia między obrazami, rozmycia, „rozwijanie” jasności, efekty 3D, cząsteczki, poświaty, efekty przytrzymujące obraz dłużej niż 1 sekundę, wszystko, co wygląda jak szablon.

120 BPM, 54 uderzenia, w każdym uderzeniu coś się dzieje.
Otwarte: logotyp wciska się w swój własny okres niczym akordeon, kropka rozrasta się w czarną pigułkę, a etykieta unosi się w jej wnętrzu. Kliknięcie: sześć listków tęczówki zamyka się nad etykietą i otwiera się na zdjęciu. Koło staje się kwadratem, kurczy się, siatka rozwija się zza niego jak papierowa mapa (środek, plus, rogi), przekształca się w bento, a kliknięcie powiększa jeden kafelek, lądując dokładnie w miejscu upuszczenia.
Szkło: szklane słowo pojawia się litera po literze, rozpływa się w kroplę, która rozciąga się na szklany pasek narzędzi. Ikona regulacji zamienia go w suwak. Przeciągnięcie zmienia oświetlenie zdjęcia z dziennego na złotą godzinę (dwa wyrównane ujęcia), a pokrętło zmienia się w szklaną soczewkę, gdy jest przytrzymane. Unosi się w szklaną kulę, kolejne zdjęcie otwiera się w niej jako koło, a kula rozszerza się w ekran blokady: szklane cyfry zegara, data i pasek główny, który rozciąga się na szklany odtwarzacz muzyki.
Etap: ekran blokady cofa się do telefonu (ramka wyrasta z krawędzi ekranu). Dynamiczna Wyspa rozciąga się jak płyn, uszczypnie, przelatuje nad nią i rozrasta się w okno Maca, które zwija się jak roleta. Naciśnij i przytrzymaj tapetę, przeciągnij ją na kartę Safari, strona wciśnie się, upuść i stanie się bohaterem landing page'a. Przewiń: bohater przekształca się w oprawiony wydruk na karcie produktu, a rama i listwa wyrastają z krawędzi zdjęcia. Wybierz kolor ramki (rozciągnie się) i rozmiar, a następnie przycisk nawigacyjny przesunie się w dół do opcji „Zamów wydruk”.
Zamówienie: jeden czarny kształt ciągle się zmienia: Zamówione ✓ → Drukowanie % → W drodze (furgonetka na trasie) → Dostarczone ✓.
Ściana: dostarczony okrąg wypełnia całą klatkę od krawędzi do krawędzi, utrzymuje czerń przez chwilę i zwęża się do oprawionego wydruku wiszącego na prawdziwym materiale filmowym na ścianie. Ta sama przesłona otwiera się na wydruk, zamyka ponownie, klatka wypełnia ekran i zwęża się do pigułki → kropki → litery wyskakują z powrotem, lądując na powrocie do rytmu. Ostatnia klatka = pierwsza klatka.

1. Jeden plik HTML, kwadratowy o wymiarach 1440x1440. Każdy styl jest obliczany na podstawie czasu w asynchronicznym seek(t): bez przejść CSS, bez timerów, bez stanu między klatkami.
2. Sprężyny to zamknięte odpowiedzi skokowe. Wartość z wieloma wartościami docelowymi jest sumą jednej sprężyny na zmianę, więc pozostaje czystą funkcją czasu.
3. Płynne szkło: każdy szklany element zawiera własny klon sceny za nim, przefiltrowany mapą przemieszczeń SVG feImage (zaokrąglone pole odległości) przez trzy mapy feDisplacementMap w nieco różnych skalach dla krawędzi chromatycznych, plus światło krawędziowe. Szklane litery: pole odległości płótna dla każdego glifu tworzy mapę, maskę i światła.
4. Goo: rozmycie + próg alfa, a następnie połączenie źródła z resztą, tak aby szkło pozostało ostre w środku.
5. Przysłona: 6 listków wokół sześciokątnego otworu. Każdy listek to dwa wierzchołki, oba przedłużenia krawędzi i krótki łuk między nimi.
6. Ściskanie znaku słownego: każda litera przesuwa się w kierunku kropki o ten sam współczynnik, a jej narysowana szerokość podąża za nią (zwęż oś szerokości, przeskaluj resztę), dzięki czemu litery nadal się stykają.
7. Materiał filmowy: ponowne kodowanie all-intra (ffmpeg -g 1), załadowanie jako adres URL blobu, oczekiwanie na „seeked” przed narysowaniem każdej klatki.
8. Dźwięk: pobrany efekt dźwiękowy dla każdego wydarzenia (Mixkit), nigdy niesyntezowany, każdy umieszczony na podstawie zmierzonego szczytu. Utwór zaczyna się w rytmie: zoom ląduje na dropie, ściana znajduje się w breakdownie, logo powraca wraz z rytmem. Norma głośności -14 LUFS.
9. Renderowanie w Playwright: 4 podklatki na klatkę zmiksowane w ffmpeg tmix, 60 kl./s. Sprawdź jedną klatkę na bit, a następnie przeskanuj w poszukiwaniu trzasków w pojedynczych klatkach (różnica między klatkami jest trzykrotnie większa niż między klatkami sąsiednimi).

backdrop-filter: url() błędnie odczytuje mapy przemieszczeń w Chromium, więc zamiast tego należy sklonować scenę. Flood musi przeskalować się poza rogi i zająć około 0,3 sekundy, w przeciwnym razie połowa ekranu zmieni się w jednej klatce. Element potomny z opcją visibility: visible jest widoczny przez ukryty element nadrzędny, więc użyj dziedziczenia. Tekst, który zamienia się wewnątrz zmieniającego się kształtu, wymaga własnej maski. Python http.server nie obsługuje wyszukiwania zakresu wideo, więc użyj adresu URL blobu.

Poproś mnie o uwagi, a następnie pokaż mi mapę rytmów i 4 klatki (otwarta, szklana, scena, ściana), zanim napiszesz cały film.

Ask me for: a one-word brand name for the wordmark (a verb works best), 9 to 12 high-res photos, a royalty-free song around 120 BPM with a drop and a quiet breakdown (Mixkit, free for commercial use), and a free stock clip of a plain wall with moving plant shadows (Pexels).

An Apple-keynote launch film, 2D only, one continuous take. Every scene is made out of the previous one: nothing fades, blurs or cuts. Objects change shape instead: text rises out of a mask line, icons pop from zero on a spring, bars draw across, pages push, and a black shape floods the whole frame and contracts into the next scene. Warm off-white canvas, black UI, iOS 26 liquid glass over the photos. Archivo (wdth 125, weight 800) for the wordmark, Geist for UI. A cursor drives every change with real clicks, drags and long-presses. The camera zooms screen-studio style so each moment fills the square, and the cursor scales with it.
Banned: crossfades, blur-ins, brightness "developing", 3D flips, particles, glows, holds longer than 1s, anything that looks like a template.

120 BPM, 54 beats, something happens on every beat.
Open: the wordmark squeezes into its own period like an accordion, the dot grows into a black pill, a label rises inside it. Click: six iris blades close over the label and snap open onto a photo. The circle becomes a square, shrinks, the grid unfolds from behind it like a paper map (center, plus, corners), reflows into a bento, and a click zooms into one tile, landing exactly on the drop.
Glass: a glass word pops in letter by letter, melts into a droplet that stretches into a glass toolbar. The adjust icon turns it into a slider. Dragging relights the photo from day to golden hour (two aligned shots), and the knob turns into a glass lens while held. It lifts into a glass orb, the next photo opens inside it as a circle, and the orb expands into a lock screen: glass clock digits, date, and a home bar that stretches into a glass music player.
Stage: the lock screen pulls back into a phone (the bezel grows out of the screen edge). The Dynamic Island stretches like liquid, pinches off, flies over and grows into a Mac window that rolls up like a blind. Long-press the wallpaper, drag it onto a Safari tab, the page pushes in, drop it and it becomes the hero of a landing page. Scroll: the hero morphs into a framed print on a product card, with the mat and molding growing out of the photo's edge. Pick a frame color (it paints across) and a size, then the nav button flies down into "Order print".
Order: one black shape keeps morphing: Ordered ✓ → Printing % → On its way (a van on a route) → Delivered ✓.
Wall: the delivered circle floods the frame edge to edge, holds black for a beat, and contracts into the framed print hanging on the real wall footage. The same iris opens onto the print, closes again, the frame floods the screen and contracts into the pill → the dot → the letters spring back out, landing on the beat return. Last frame = first frame.

1. One HTML file, square 1440x1440. Every style is computed from time inside an async seek(t): no CSS transitions, no timers, no state between frames.
2. Springs are closed-form step responses. A value with many targets is the sum of one spring per change, so it stays a pure function of time.
3. Liquid glass: each glass element holds its own clone of the scene behind it, filtered with an SVG feImage displacement map (a rounded-rect distance field) through three feDisplacementMaps at slightly different scales for chromatic edges, plus a rim light. Glass letters: a canvas distance field per glyph gives the map, mask and highlights.
4. Goo: blur + alpha threshold, then composite the source atop it so the glass stays sharp inside.
5. Iris: 6 blades around a hexagonal aperture. Each blade is its two vertices, both edge extensions and the SHORT arc between them.
6. Wordmark squeeze: every letter moves toward the dot by the same factor and its drawn width follows (narrow the wdth axis, scale the rest), so the letters stay touching.
7. Footage: re-encode all-intra (ffmpeg -g 1), load it as a blob URL, await 'seeked' before drawing each frame.
8. Sound: a downloaded SFX for every event (Mixkit), never synthesized, each placed by its measured peak. The song starts on a downbeat: the zoom lands on the drop, the wall sits in the breakdown, the wordmark returns with the beat. Loudnorm to -14 LUFS.
9. Render with Playwright: 4 subframes per frame blended with ffmpeg tmix, 60fps. Check one frame per beat, then scan for single-frame pops (frame-difference spikes 3x their neighbours).

backdrop-filter: url() misreads displacement maps in Chromium, so clone the scene instead. A flood must overscale past the corners and take about 0.3s, or half the screen changes in one frame. A child with visibility: visible shows through a hidden parent, so use inherit. Text that swaps inside a morphing shape needs its own mask. python http.server can't range-seek video, so use the blob URL.

Ask me for the inputs, then show me the beat map and 4 stills (open, glass, stage, wall) before you write the full film.

Podpowiedź pobrana z post @twoclipping.